De magie van de voorjaarsklassiekers

0 Posted by - mei 7, 2015 - Wielrennen

Zaterdag, dan is het zover. Het feest begint weer. De openingsklassieker van het wielerseizoen, Omloop het Nieuwsblad, staat op het programma. Een dag later wordt, zoals de traditie voorschrijft, Kuurne-Brussel-Kuurne verreden. Het komende weekend is voor de liefhebbers het startschot voor een prachtperiode in het jaar.

In de voorafgaande periode aan dit weekend hebben renners zich een slag in de rondte getraind. Gure wind en lage temperaturen trotseerden de meeste renners gedurende de winter. Waarschijnlijk bedacht een renner met het karakter van Oscar Freire, bij de zoveelste passage langs zijn huis, of hij er niet gewoon mee zou stoppen. Welk plezier is er immers te vinden in het fietsen onder deze omstandigheden. Een warme mok chocolademelk voor de open haard klinkt veel aanlokkelijker.

Noodzaak. Dat is het fietsen in de winter nu eenmaal. Hier leg je de basis voor een mooie zege in bijvoorbeeld de Amstel Gold Race. Of,  nog belangijker, om het hoogste schavot op de Champs-Élysées te betreden. Ja, daar trotseer je de barre omstandigheden van de winter voor.

Of je genoeg arbeid hebt verricht blijkt al in de eerste wedstrijden van het seizoen. Om een beetje van de winter af te zijn worden deze in tropische oorden verreden. De eerste krachtmeting vindt plaats in Australië. Daarna wordt het zakkenvullen in de zandbak van het Midden-Oosten. Vooral Qatar, een land dat tegenwoordig al veel sportevenementen organiseert, lijkt populair te zijn. Logisch, na de gewenning van de winter kijk je uit naar een wedstrijd in de zon. Ploegen organiseren trainingskampen naar, hoe kan het ook anders, warme locaties. Echter, de guurheid van het Nederlandse klimaat kan niet worden verzacht.

Alle keuzes die de klassiekerrenners maken staan in het teken van de komende periode. De klassiekers volgen nu in rap tempo elkaar op. Na dit weekeinde zal Milaan-San Remo het volgende evenement zijn. Parijs – Nice en de Tireno Adriatico zijn de eerste rittenkoers. Welke worden opgevolgd door de eendagswedstrijden Parijs-Roubaix en de Ardennenklassiekers. Een opsomming die de veelheid aan schitterende wedstrijden weergeeft.

Voor mij als liefhebber zijn al deze wedstrijden één grote snoepwinkel. Elk weekend, en wanneer het kan ook doordeweeks, zal ik gekluisterd aan de buis zitten. Alles moet ik volgen. De heroïek die van deze wedstrijden uitgaat is onbeschrijfbaar. Je moet het beleven. Net zoals ik het jaren geleden heb ervaren met mijn opa.

Heroïek. Diegene die Servais Knaven hebben zien zegevieren in Parijs – Roubaix weten precies waar ik het over heb. Zo niet? Raadpleeg nog eens Youtube. De getekende gezichten, besmeurt met modder. De pijn die is af te lezen aan de grimassen. Alles wordt duidelijk bij deze beelden. Zelfs het feit dat een winnaar nooit een grimas toont. Nee, de winnaar beperkt zich tot lachen.

De klassiekers hebben meer in zich dan enkel een waas van heroïek. Dit openingsweekend brengt de lente met zich mee. Vanaf nu worden de dagen enkel nog langer. De zon krijgt alsmaar meer zin om ons te verwarmen. Positivisme is wat uitgestraald wordt. Parijs – Nice heeft niet voor niets als bijnaam: “De rit naar de zon”.

De genoemde omstandigheden en elementen geven een speciaal gevoel aan de voorjaarsklassiekers. Sinds het  nieuwe jaar is begonnen kijk ik hier al naar uit. Een ritueel dat zich elk jaar herhaalt. Vanaf nu is alles nog positief. Negatieve gedachtes hebben geen invloed meer op de mens. Het voorjaar komt eraan!

No comments

Leave a reply