De dood

0 Posted by - mei 7, 2015 - Overig

Dinsdag, tijd voor een nieuwe blog. Het onderwerp werd me het afgelopen weekend al duidelijk. De manier waarop Tjaron Chery zijn overleden vriend eerde, maakte immers grote indruk op mij. Het opgedane idee was vanochtend nog altijd in mijn geheugen aanwezig. Over hoe het plan uit te voeren had ik al nagedacht. Dit alles gooide ik direct overboord, toen een verschrikkelijk nieuwsbericht mij bereikte. Het zette de sportwereld direct in perspectief. Er zijn immers belangrijkere dingen in het leven.

Zoals altijd las ik na het opstaan de krant. Diep weggezonken raak ik in de zinnetjes, die vanaf het papier, langs mijn ogen schieten. Niemand kan tot mij doordringen. Het hoge concentratieniveau wordt uiteindelijk doorbroken dankzij één naam. Camille Muffat. Ik, als sportliefhebber, herken de naam direct. Een zwemster uit Frankrijk die Olympisch goud heeft gewonnen. Het eerste dat in mij op kwam was dat haar aanwezigheid op het NOS journaal weinig goeds zou betekenen.

Snel werd de reden duidelijk. In Argentinië was een dodelijk helikopterongeluk voorgevallen. Twee helikopters waren op elkaar gebotst. Franse deelnemers van het survivalprogramma ‘dropped’ waren het slachtoffer. De deelnemers bleken drie Franse topsporters: Florence Arthaud (57), Camille Muffat (25) en Alexis Vastine (28). De overige overledenen vormden leden van de crew, samen met een tweetal piloten.

De crash vond plaats in een bergachtig en dunbevolkt gebied. Het afgelegen deel van Argentinie, waar enkel een verdwaalde guanaco (een soort lama) langs enkele cactussen rondloopt. Dit tafereel tekent de omstandigheden in dit gebied, dat eenzaamheid herbergt. Eenzaamheid die gepaard gaat met de dood.

De kille realiteit dringt tot mij door. De sportwereld is ontdaan van een aantal grootheden. Dat ben je nu eenmaal wanneer je Olympische medailles hebt gewonnen. Muffat won goud op het zwemonderdeel 400 meter vrije slag en Vastine bleek sterk te kunnen boksen. Iets dat hem een derde plek opleverde. En Arthaud? Zij werd beschouwd als een van ’s werelds beste zeilsters.

De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik voor dit tragische ongeval alleen Muffat kende. Zij is nu niet meer. Haar blonde lokken scheren niet meer door het water. Haar groene ogen kijken nooit meer in de camera. Haar schoonheid is aan de wereld onttrokken, maar ze blijft in de herinnering van menig sportliefhebber gegrift. Als Olympisch kampioen.

Nadat het bericht naar buiten is gekomen, stromen snel rouwbetuigingen binnen als reactie op het surrealistische nieuws. De Nederlandse zwemsters Femke Heemskerk en Inge Dekker lieten op twitter hun medeleven weten, net als de Franse oud-voetballer Sylvain Wiltord (die ook aan dit programma meedeed) dat betuigde. Men is geraakt. Net als ik, nog steeds ontdaan van dit nieuws. Niet alleen personen laten ondertussen hun medeleven weten. Het hele peloton dat aan de start staat van de Franse rittenkoers Parijs-Nice houdt een minuut stil voorafgaand aan de tweede etappe.

Een survivalprogramma, zoals expeditie Robinson in Nederland, vormde het laatste avontuur van deze sporters. Vlak nadat het vliegtuig was opgestegen kwamen ze oog in oog met de zwaarste opdracht van het programma te staan. Een survivaltocht die enkel fictieve gevaren herbergt wordt werkelijkheid. Survivallen kwam synoniem te staan aan overleven.

No comments

Leave a reply