Een boot als een klein dorp

0 Posted by - mei 8, 2015 - Overig

Een opvallend fenomeen is de laatste jaren aan een opmars begonnen. Verschillende, vooral mannelijke, vriendengroepen wagen de oversteek naar het Britse schiereiland. Of het nu gaat om een voetbalwedstrijd of een dartswedstrijd, de Nederlanders gaan. Het populairste vervoersmiddel? De boot naar Newcastle.

Het tiende elftal van Sportlust ’46, waar ik zelf een onderdeel van ben, kan niet achterblijven. De hype achternagaand wordt de reis gepland. Een gezellig weekend met vrienden doorbrengen. Natuurlijk opgeleukt door het bezoeken van een echte Engelse voetbalwedstrijd. Eerst moet de overtocht gemaakt worden. Een bootreis van vijftien uur lang. Voor sommigen vormt dit de ultieme vorm van vrijheid. Een andere groep mensen ervaart dit als de hel op aarde. Onze groep bleek hierin verdeeld te zijn. Echter, niemand ondervond echt grote problemen aan deze niet geringe reis. Op één iemand na dan, die kon zijn maaginhoud niet meer helemaal binnen houden.

Maandenlang werd naar deze reis toegeleefd. In de groep stijgt de spanning tot grote hoogte naarmate de datum dichterbij komt. Vervoer bleek snel geregeld. Voorafgaand aan het vertrek komt iedereen tezamen op het station van Woerden. Hoe kan het ook anders, de eerste biertjes werden binnen no-time opengetrokken. Een foto dient genomen te worden met onze, zelf gefabriceerde, vlag bij de hand. De nationale driekleur vertegenwoordigt ons het komende weekend. Geen moment blijft onbenut om deze te tonen. De likes bleken binnen rap tempo binnen te vloeien via facebook.

Iedereen gearriveerd zoeken verschillende groepen de auto’s op. De reis richting Ijmuiden is ingezet. Na ongeveer driekwartier arriveren de groepen een voor een bij de IJmuidense haven. Om de tijd te doden worden nog maar eens een aantal biertjes open getrokken. Het plein voor de incheck hal wordt, op een bus vol met Duitse vrouwen van middelbare leeftijd na,  langzamerhand overspoelt met Nederlanders. Alsof het niet kleinschaliger kan verschijnt een andere groep gelieerd aan Sportlust ’46 in de havenplaats.

Als een van de laatste, en flink wat lege biertjes verder, zetten ook wij de weg in richting de boot. In de rij moeten we nog een tijdje wachten voordat we daadwerkelijk ingecheckt zijn, maar binnen afzienbare tijd zetten we voet aan boord. Het eerste dat opvalt is dat de kolossaal ogende boot van binnen vrij overzichtelijk is. Daarentegen zijn de slaapcabines zeer klein. De eerste gedachte die door mijn hoofd speelt is dat tijdens een flinke storm je zomaar van links naar rechts kan worden geslingerd in de uiterst smalle gangen.

Ondanks het feit dat de boot overzichtelijk is, blijft het een gigantisch vervoersmiddel. Het vehicle waarmee de overtocht gemaakt dient te worden, lijkt wel een klein dorp te zijn. Een casino, verschillende barretjes, een band, een supermarkt en zelfs een restaurant. Je kan het zo gek niet bedenken of het is daar. Het grootste deel van de avond werd, zoals van tevoren te verwachten valt, doorgebracht in de bar. Naarmate de tijd vordert komt er steeds slechtere humor op tafel en wordt de dansvloer steeds frequenter gebruikt. Uiteindelijk wordt de slaapcabine opgezocht, de volgende morgen volgt immers al vroeg de aftocht.

Wakker wordend met een fikse kater. De eerste vraag die opkomt: is het harder gaan waaien? De boot lijkt immers veel meer te schommelen dan de vorige avond. Of dit daadwerkelijk het geval is of dat andere redenen hier debet aan zijn valt in het midden. De ervaring is zo. Het gevoel is lastig te verbergen. Na een sigaretje gerookt te hebben, duik ik weer snel in mijn bed. Misselijk wordend van de omstandigheden, of is het toch de kater, zoek ik daarna rustig mijn spullen bijeen. Uiteindelijk sluiten we aan in de rij om de boot te verlaten en zoeken we de bussen op. Het avontuur in Newcastle gaat beginnen.

No comments

Leave a reply